Stichting Museum Valkenheide

Eens, lang geleden, was Valkenheide een kinderbeschermings-totaal dorp. Niet alleen waren bijna alle voorzieningen op het 80 ha. terrein aanwezig om een eigen gesloten gemeenschap te vormen, maar ook vond de regie van de hulp op Valkenheide plaats.
Een plaatsing werd grondig voorbereid door Valkenheide, na observatie werd hier een opvoedingsprogramma met vakopleiding uitgevoerd en vervolgens was er uitgebreide nazorg die een jongen hielp om thuis weer een plek te vinden.

Jongens kwamen uit het gehele land en vertrokken weer na vier of vijf jaar, heropgevoed, in het bezit van een diploma en veel wijze lessen. Dat paste ook in de wereld en het denken van die tijd.

Nu is de maatschappelijke context geheel anders. Jongeren hebben een geheel andere, volwaardiger plaats in de samenleving. Gezag van ouders is geen vanzelfsprekendheid meer. Echter blijft overeind dat een klein deel van de jongeren niet in staat is om zich zelfstandig te handhaven in de huidige samenleving.
De visie op hulpverlening is gewijzigd en wijzigt nog steeds. Toen Valkenheide startte, waren de Kinderwetten van Van Houten net aangenomen, nu is de Wet Jeugdhulpverlening een belangrijk kader. Deze beleidsvisie werd het richtsnoer, de norm van vele ontwikkelingen, die ook voor JOOZT, (voorheen Valkenheide) bepalen hoe de toekomst eruit zal zien.
De kern van het beleid blijft een 'samenhangend, flexibel, transparant en vraaggestuurd jeugdbeleid'.